شايد شما تا بحال با اين نوع از ترجمه برخورد داشته ايد كه در آن بجا ي استفاده از جايگاه صحيح صفت و موصوف  انگليسي در معرفي و نامگذاري يك چيز از موصوف و صفت فارسي خودمون استفاده مي شود .

اين نوع ترجمه كه بيشتر در سر در مغازه ها ، سرويس هاي حمل و نقل و بعضي از لباس ها مي توان آنرا ديد به طرز فضيعي اسم  قبل از صفت  قرار مي گيرد .

 در عكس بالا كه من چند روز پيش از سردر يكي از مغازه هاي اصفهان كه در ضلع شرقي ميدان امام خميني واقع است  گرفتم  بوضوح شاهد اين مسئله هستيد كه در آن اين قاعده ي اشتباه بكار رفته است .

دوستان و وبلاگ نوسان عزيز اگر در اين مورد نظري دارند ما را راهنمايي فرمايند تا در پست هاي بعدي بيشتر در مورد اين مسئله صحبت كنيم .

مترجم
متولد ۱۳۱۲ ، تهران
- ليسانس مهندسى مخابرات از دانشگاه تهران
- فوق ليسانس مهندسى مخابرات از آلمان
- برنده جايزه يلدا به خاطر يك عمر فعاليت فرهنگى در سال ۱۳۸۳
- مترجم بسيارى از متون معتبر جهانى در زبانهاى انگليسى، آلمانى، فرانسوى و روسى
سروش حبيبى به اعتراف اغلب مترجمين كهنه كار و با سابقه، از نوادر روزگار و عجايب دوران ماست كه به قول سيدرضاسيدحسينى در حال حاضر بر قله ترجمه ادبى ايران پرچم زده است و تشنگان ادبيات معاصر اروپا را با آثار فراوان و عميق خود سيراب مى كند
اينكه نوشتم حبيبى از نوادر روزگار ماست حرف بيراهى نيست. حبيبى كه متولد سال ۱۳۱۲ است مهندسى مخابرات خوانده و برخلاف بسيارى از زبان شناسان معاصر ايرانى تحصيلات رسمى اش هيچ ارتباطى به ترجمه ندارد. با اين حال او از معدود مترجمان صدسال اخير ايران است كه به چهارزبان مطرح روز دنيا تسلط غيرقابل انكارى دارد.
حبيبى فرانسه را بهتر از زبان مادرى اش مى شناسد و همينطور آلمانى و روسى و انگليسى را. او از آن دسته مترجمان تك زبانى نيست كه صرفاً با خواندن و دانستن يك زبان و يا حداكثر دو زبان به اولين نسخه ترجمه شده اى كه از يك اثر به زبان هاى فرنگى مى رسند، فوراً آن را به فارسى ترجمه كند و روانه بازار نشر. بلكه برعكس او چنانكه سيدحسينى مى گويد، پس از مواجهه با يك اثر در خور وتأمل برانگيز، ابتدا ترجمه آن را به زبان هاى مختلف مورد مطالعه و بررسى قرار مى دهد و سپس با تحقيق بسيار و فراوان درباره اغلب واژه ها، آن را ترجمه مى كند.
از همين روست كه آثار او همواره با دقت و وسواس رشك برانگيزى ترجمه شده اند و هرگز از خواندن آن خواننده ايرانى دچار ملال وخستگى نمى شود.
سروش حبيبى درباره ضرورت و نقش ترجمه صحيح متون مى گويد: «مى دانيم كه زبان، ابزار تفكر است و مجموعه مفاهيم در نظامى كه دستور زبان است، با هم مربوط مى شوند». از نظر او «براى اينكه تفكر به بهترين صورت انجام پذيرد، بايد مفاهيم روشن ومشخص باشند و رابطه مفاهيم با واژه ها بايد استوار باشد. البته نه اينكه براى هر لفظى فقط يك معنا وجود داشته باشد؛ اما به عكس، براى هر مفهوم كه هرچه دقيق تر و مشخص تر باشد و راه تفكر را هموارتر خواهد كرد. بهتر است كه بيش از يك واژه استفاده نشود».....

در ادامه مطلب سخنان آقای حبیبی در رابطه با ترجمه آورده شده است

از آن جا كه يادگيري اصول و روش ترجمه مهمترين اصل در خلق يك ترجمه موفق مي باشد ، برآن شديم  تا كه مهترين نكات را در اين زمينه، به شما دوستان ارائه دهيم .

در اين قسمت تنها به بيان مختصري از اهميت موضوع ترجمه اكتفا مي كنيم. دانشجويان و علاقمندان به ترجمه مي توانند جهت مطالعه بيشتر در اين زمينه به سايت هاي داده شده در قسمت ادامه مطلب مراجعه كنند .

با اميد به اينكه مورد استفاده قرار گيرد.

"It will serve to demonstrate, that the art of translation is of more dignity and importance than has generally been imagined."
    -Sir Alexander Fraser Tytler

Throughout the history of philosophy and linguistics, the essence of translation has been misunderstood. The importance of translation has been underappreciated, not only as an art form, but also as a way of expressing meaning and a method of interpreting being. Even the term translation has    not been properly translated to our understanding 

...continue

فرزانه طاهری یکی از سرشناس‌ترین مترجمین معاصر با ده‌‌ها جلد ترجمه نیازی به معرفی ندارد. آثار ترجمه‌ای او خصوصاً آن‌هایی که در زمینه نقد ادبی انجام شده، کمک شایان توجه‌ای به جامعه‌ی ادبی کرده‌است.

«زندان زبان، زندان موقت است. روزي مي‌رسد كه نگهبان مشفق با كليدهايش از راه برسد و ما را از اين زندان برهاند.»

ترجمه فعاليتي است با قدمتي بسيار كه از اعصار باستان انجام مي‌گرفته اما تا پيش از عصر زبان شناسي، متون بسيار معدودي درباره آن نوشته شده و نظريه هم ساخته و پرداخته نشده است. همان متون معدود را هم عمدتاً كساني

مي‌نوشتند كه خود دست اندركار ترجمه بودند و صرفاً تاثراتشان را مدون مي كردند. اين نوشتار فاقد روي‌كردي نظام‌مند يا سنجه‌هاي عيني بودند، بسياري از مترجمان دوران گذشته قائل به اين بودند كه ترجمه فرآيند تفسير يا تفصيل متن اصلي است و گاهي هم افكار خود يا تفاسير خود را هر جا كه متن اضافه‌گوئي داشت، يا جالب نبود يا حتي مبهم بود مستقيماً وارد متن مي‌كردند..

جدل مشهور ترجمه لفظ به لفظ در برابر ترجمه معنايي هم در عصر روم باستان آغاز شد. سيسرون خطيب و دولتمرد رومي بسياري از آثار يوناني را به لاتين ترجمه كرد، روی‌كردش به ترجمه مفهوم به مفهوم بود و نه لفظ به لفظ،‌ يعني مترجم بايد به خاطر داشته باشد كه معناي مورد نظر در زبان مبدا چيست و با استفاده از كلمات زبان مقصد طوري آن را بيان كند كه براي خوانندگان زبان مقصد عجيب نباشد

ادامه دارد...

f. A literal word for word rendering of the text is not really a translation. You should always strive not only to convey meaning as precisely as possible, but also tone, and to make sure the translation reads well. Don’t be afraid to rearrange or rebuild sentences – well-expressed ideas are far more important than consistent grammar. This is an art form, there is always room for  improvement